Körelmi$ parmaklarimin yazmaya çabaladigi her bir kelimede tarifsiz acilar sakli...Hislerini dile getiremeden ardarda dizilmi$ belki de saçma kelimeLer bunlar...Yastik kokusu gibi biraz huzurlu; uyku gibi yorgun, sakin, mahmur biraz da masum ama bi o kadar çaresiz.. küçük bi çocuk gibi $a$kin..Zincirlere bagli çözemedigim körelmi$ parmaklarim! Kelimelerin eksik kaldigi ba$i sonu belli olmayan saçma bir roman gibi...Açiklanamayan, açiklansa bile anla$ilamayan zor bir oyun.Sebeplerin geçersiz gibi göründügü ama aslinda acinin ta kendisi olan gerçekler ,tokat gibi! Talihsiz kaderlerin böylesine bir araya geldigi bir trajedi gibi..Çözümsüz bir sürü yazgi! Kiskançligin deh$ete,a$kin aciya,çaresizligin kar$i konmaz kaderine dönü$tügü $anssiz anlar...Ve bu anlarda sarfedilen talihsiz sözcükler...! Kavu$tukça yeniden dogan suskunluklar,çaresizce..Yani a$ka yenik dü$mek!!! Ayaklarinin yere bastigini sandigin o dakikada aslinda havada oldugun gerçegi...Ya da tam tersi...Göz pinarlarimin irademLe olan sava$i bu.Ve avcumdaki yenik dü$mü$ iradem..! Kan aglayan içimdeki keder dolu haykiri$lari canli canli yüregimin taa içindeki mezara gömmek...Aslinda söylediklerimin söylememem gereken $eyLer oldugunu,söylemem gerekenleri de içime attigim gerçegini anlamak ama geç kalmi$ olmak...Ve geri dönü$ü bir batakliga batip hep orda kalmak! Yaptigin hatalari kabullenememek ya da yedirememek ve bu çaresiz hissin pi$manlikla bulu$tugu i$te o tahammül edilmesi güç sonuçlar! kendi ellerimle yaktigim kendi yüregim ve ba$kalarinin yürekleri,ve elimin kolumun baglandigi hiçbi$ey yapamadan öylece bakakaldigim ba$kalarinin yarali yürekleri...